logo

مقالات مفید خود را برای ما ارسال نموده و بک لینک معتبر و رایگان دریافت نمایید.

جهت ارسال مقالات خود به این صفحه مراجعه نمایید: ارسال مقالات

Iran Top One
 

تجربه ی من از دورکاری. چرا دورکاری نکنیم؟

تجربه ی من از دورکاری. چرا دورکاری نکنیم؟

امروزه با ظهور اینترنت و به وجود آمدن راهکارهای مجازیِ بسیار زیاد جهت برقراری ارتباط و انجام کارها، افراد بسیاری جذبِ ایده ی دورکاری شده اند به خصوص در مورد مشاغلی که مستقیما با کامپیوتر انجام می شوند مثل طراحی و پیاده سازی وب سایت، طراحی گرافیکی، نرم افزار نویسی، تایپ و غیره. بسیاری از شرکت ها نیز از این ایده استقبال می کنند چرا که گمان می کنند در هزینه ها صرفه جویی خواهد شد و به علاوه افراد می توانند از نهایت پتانسیل خود بهره ببرند چرا که زمان زیادی را در مسیر رفت و آمد و یا به علل دیگر هدر نمی دهند.

قبل از اینکه بخواهم توضیحی در مورد موضوع این مقاله بدهم لازم می دانم که قدری از پیشینه ی شخصی خودم در این مورد صحبت کنم. من به مدت تقریبا پنج سال با یک شرکت چند ملیتی به صورت دورکاری همکاری داشته ام. در سه سال ابتدای کار همکارانی که در ایران حضور داشتند فقط به صورت ماهیانه در یک جلسه ی حضوری حاضر می شدند و در مورد مسائل پیش ِ رو، مسئولیت های فعلی و آتی، پیشرفت ها، مشکلات و غیره صحبت می کردند. در سال های آخر هر کدام از همکاران بایستی دو روز در هفته را در دفتر تهران حضور می داشتند و در آنجا کار می کردند. جلساتی نیز به صورت هفتگی با کلیه ی اعضای شرکت شامل کارمندان داخلی و خارجی به صورت آنلاین برگزار می شد. جلسات حضوری کارمندان داخل ایران نیز تقریبا به صورت دو هفته یک بار انجام می شد. روال کار شرکت بر اساس تیم ها بود. به این معنی که کل شرکت به چند تیم تقسیم می شد که هر تیم مسئولیت بخشی از کارها را بر عهده داشت. تیم ها توسط رهبر ها یا لیدرها اداره می شدند. در روزهایی که کارمندان از منزل خود مشغولِ کار کردن بودند ارتباط اعضای تیم از طریق نرم افزاهای Instant Messaging از قبیل اسکایپ و ooVoo و همچنین تلفن و ایمیل صورت می گرفت. ایمیل ها بخش بسیار مهمی از چرخه ی کار بودند که ارتباط میان کارمندان داخل ایران و خارج از ایران و همچنین ارتباط کارمندان با مشتریان را ایجاد می کردند. لازم به ذکر است که افراد خارج از ایران بسیاری از امور خود را از طریق ایمیل انجام می دهند به عنوان مثال درخواست های خود را در قالب ایمیل ارسال می کنند. بنابراین ایمیل ها باید ظرف حداکثر ۲۴ ساعت پاسخ داده شوند.

چرا معایب؟

در ابتدای امر اینگونه به نظر می رسد که این روش کاری بسیار جذاب خواهد بود. چرا که افراد می توانند در فضای راحت خانه ی خود نشسته و بدون اینکه مجبور باشند فضای دلنشین خانه ی خود را ترک کنند در لباس راحت و در حالیکه لیوان چایشان در کنار دستشان است به راحتی کار کنند و درآمد کسب کنند در حالیکه هیچ هزینه ای را صرف رفت و آمد و یا تهیه غذا در بیرون از منزل نکرده اند و مجبور نیستند چند ساعت زودتر بیدار شوند و در سرما و گرما بیرون بروند و با تحمل مشقت سر و کله زدن با افراد مختلف در فضاهای عمومی از جمله متروها و غیره به محل کار خود برسند. حتی لازم نیست لباس خاصی که مناسب بیرون رفتن باشد به تن کنند بلکه می توانند با لباس های راحتِ خود به کار مشغول شوند و دستپخت مادر یا همسرشان را میل نمایند. به علاوه می توانند ساعت های بیشتری را در کنار خانواده خود باشند. بله، تمامِ این ها درست است و واقعیت دارد. اما در واقع هیچ کس از معایب این روشِ کاری اطلاعی نخواهد داشت مگر وقتی که خودش به این روش کار کرده باشد. حتی لازم به ذکر است که در یکی دو سال اول هیچ کدام از معایب احتمالا به چشم افراد نخواهد آمد، اما با گذشت زمان این معایب کاملا بروز پیدا خواهند کرد.

معایب این روش چیست؟

برای تمام افرادی که در بیرون از منزل کار می کنند خانه محل آسایش و امنیت است. جایی که برای مدتی این افراد را از استرس های فضای بیرون و محیط کار دور می کند و باعث می شود این افراد مجددا ریلکس شده و انرژ ی کافی جهت بازگشت به محیط کاری را به دست بیاورند. اما برای افرادی که به صورت دورکاری کار می کنند خانه به همان منبع اصلی استرس و عدم آسایش تبدیل خواهد شد. جایی که افراد در آن تمامِ تنش های یک روز کاری را تجربه می کنند و با همکاران و مدیران و مشتریان خود سر و کله می زنند. این افراد پس از پایان ساعت کاری هیچ امیدی به رفتن به خانه که قرار است محل آرامش باشد ندارند و در واقع تمام مدت در محل استرس زا حضور خواهند داشت و تنش های یک روز کاری دائما همراه آنها خواهد بود. خانه که قرار بود محلی دوست داشتنی برای افراد باشد تبدیل به فضایی خواهد شد که افراد به طور تدریجی از آن متنفر می شوند و تمامِ مدت سعی می کنند از خانه فرار کنند اما در عین حال مجبور هستند که در خانه بمانند چون خانه تنها محل زندگی دائمی افراد است. به علاوه پس از پایان یک روز کاری افراد به قدری خسته هستند که عملا نمی توانند برای چند ساعتی از خانه بیرون بروند تا روحیه ی از دست رفته ی خود را دوباره بیابند. به علاوه آخر هفته ها زمان بسیار کوتاهی است که بتوان وقت گذارنیِ‌ کاملی در بیرون از خانه داشت به خصوص با زندگی در شهرهای بزرگ. بنابراین افراد باز هم بسیاری از اوقات تعطیل خود را در داخل خانه خواهند گذراند و همین امر سبب دور شدن هرچه بیشتر آنها از خانه خواهد شد و به خوبی می توان تصور کرد که پس از چند سال افراد دچار حالت های روحی بسیار نامناسبی می شوند و اضطراب و استرس در عمق وجود آنها ریشه خواهد دواند.

از طرف دیگر افرادی که در منزل کار می کنند به صورت واقعی با سایر افراد جامعه در ارتباط نخواهند بود بلکه تمام ارتباطات آنها به روش های مجازی صورت می گیرد. بنابراین افراد از نظر مناسبات اجتماعی دچار کمبودهای بسیاری می شوند که ضربات روحی بسیاری به آنها خواهد زد. تصور کنید که برای چندین سال وارد اجتماعات واقعی نشوید و فقط با افراد نزدیک خانواده خود در ارتباط باشید. به طور قطع از نظر روحی بسیار آسیب خواهید دید.

از دیگر معایب این روش این است که در واقع درست است که خانه تبدیل به محل کار شما شده است اما برای سایر افراد خانواده خانه همان خانه است. جایی که میخواهند در آن آسایش و راحتی داشته باشند. بنابراین نمی توانند درک کنند که چرا باید در خانه ساکت باشند، موزیک گوش نکنند،‌ با تلفن صحبت نکنند، مهمان دعوت نکنند و خیلی موارد دیگر. در اینجا دو حالت پیش می آید: یا شما باید آنها را درک کنید و با صرف انرژی بسیار زیادی سعی در تمرکز کردن بر روی کار خود کنید و در حالیکه سایر افراد در کنار شما رفت و آمد می کنند و انواع و اقسام اصوات را تولید می کنند و حتی با شما صحبت می کنند چون کار شما را جدی نمی گیرند، به کار کردن ادامه دهید که در بلند مدت شما را از نظر فیزیکی و روحی بسیار فرسوده خواهد کرد و یا باید دائما با افراد خانواده خود کلنجار بروید و آنها را مجبور کنید که خودشان را با شرایط شما هماهنگ کنند که در این صورت باعث می شوید این افرادِ نزدیک از شما دور و دورتر شوند. همین عدم تمرکز باعث می شود که شما نتوانید در ۸ ساعت کاری به طور مفید کار کنید و همواره مجبور خواهید شد که بیشتر از زمان تعیین شده به کار کردن ادامه دهید تا کم کاری خود را جبران نمایید.

یکی دیگر از معایب اصلی این روش این است که مرز میان ساعات کاری و غیر کاری به تدریج بسیار باریک شده و برای اکثر افراد تقریبا این مرز از بین می رود و مدیران وظایف بسیاری را در ساعات غیر کاری به افراد محول می کنند چرا که افراد تمام دیتاهای مورد نیاز را در خانه همراه خود دارند. در حالیکه در روش سنتی زمانی که افراد محل کار خود را ترک می کنند عملا ساعت کاری به اتمام رسیده و هیچ کدام از مدیران توقع ندارند که افراد بخشی از کار را در خانه انجام دهند چرا که داده های مورد نیاز در واقع در محل کار باقی مانده است و افراد نیز به راحتی این مرز را مشخص می کنند.

عیب دیگر این روش این است که حل کردن مشکلات به دلیل دور بودن از همکاران، مشمول صرف زمان بسیار بیشتری خواهد شد. وقتی شما با سایر همکاران خود در یک اتاق نشسته اید پاسخ بسیاری از مشکلات خود را به سرعت و به صورت کاملا مفهوم دریافت خواهید کرد در حالیکه وقتی می خواهید همان مشکلات را از طریق ایمیل، چت و یا حتی تلفن توضیح داده و پاسخ دریافت کنید نیاز به صرف زمان بسیار بیشتری خواهید داشت و در این میان سوء تفاهم های بسیاری نیز پیش می آید که باعث می شوند کارها به درستی و به موقع انجام نشوند.

به علاوه مدیریت کردن افراد و همچنین وظایف بسیار مشکل خواهد بود. هرچند که نرم افزارهای بسیاری وجود دارند که مدیران را در این راه یاری می کنند اما همچنان مشکلات مدیریتی در این روش بسیار فراوان خواهد بود. از دیگر مشکلات مدیریتی کنترل کردن افراد است و اینکه آیا تمام ساعت کاری خود را به صورت مفید مشغول به کار هستند یا خیر.

مشکلات بیمه ای به دلیل عدم حضور افراد در محل و همچنین مشکل هزینه های مخفی از دیگر مشکلات اصلی این روش است. با اینکه شرکت ها ادعا می کنند که هزینه های تلفن و اینرتنت شما را پرداخت خواهند کرد اما در واقع هیچ گاه این پرداخت ها با هزینه های واقعی شما هماهنگی نخواهند داشت. به علاوه هزینه های آب و برق مصرفی شما در ساعات کاری بر دوش خانواده خواهد بود در حالیکه این هزینه ها بایستی بر عهده ی سازمان می بود.

چنانچه با وجود کلیه ی معایب ذکر شده همچنان قصد دارید که به روش دورکاری فعالیت کنید حتما در ابتدای امر تمام قواعد و مقررات را در نظر گرفته و حد و حدود ها را مشخص نمایید. مطمئن شوید که شرکت کامیپوتر و سایر لوازم مورد نیاز را در اختیار شما قرار خواهد داد و هزینه های تلفن و اینترنت شما را به طور کامل پرداخت خواهد کرد. به علاوه از شرایط بیمه ی خود اطمینان حاصل نمایید. همین طور از همان ابتدا مراقب مرز میان ساعات کاری و غیر کاری خود باشید و این مرز را به درستی برای سایر افراد مشخص نمایید.

سعی کنید اتاقی جدا در خانه داشته باشید و از همان ابتدا به دیگر افراد خانواده نشان دهید که شما مشغول کار کردن هستید و این کار جدی است. می توانید حتی در ساعات کاری درب اتاق خود را ببندید تا افراد وارد فضای کاری شما نشوند. حتما حداقل یک روز در هفته را بیرون از خانه بگذرانید و اجازه ندهید خانه مفهموم واقعی خودش را برای شما از دست بدهد. لطفا توجه داشته باشید که کارمند تمام وقت بودن به روش دورکاری بسیار متفاوت است با کار کردن به صورت پروژه ای که شامل هیچگونه قوانین و مقرارتی نمی شود و تنها مستلزم به اتمام رساندن پروژه در زمان تعیین شده می باشد. در کارهای پروژه ای افراد از یکدیگر هیچگونه توقعی بیشتر از سطح آن پروژه نخواهند داشت بنابراین احتمالا بخش زیادی از مشکلات ذکر شده شامل حال آنها نخواهد شد.

در نهایت به عنوان فردی که سالهای زیادی به این روش کار کرده است، توصیه ی اکید دارم که تا حد ممکن این روش کاری را انتخاب نکرده و سعی کنید به روش سنتی کار کنید. مطمئن باشید که بیرون رفتن از خانه در سرما و گرما با هزینه های بیشتر و با احتمالِ سر و کله زدن با افراد مختلف می ارزد به معایب این روش که بسیار زیاد بوده و می تواند روح و جسم شما را دچار فرسایش های جبران ناپذیر کند.

امید است که همه ی افراد کار مورد علاقه ی خود را داشته باشند که به آن عشق بورزند و همچنین بهره ی مادی و معنوی لازم را از آن ببرند.

4 نظر
  • لاله

    اسفند ۲۲, ۱۳۹۵ at ۸:۴۶ ق.ظ Reply

    درود فراوان بسيار عالي

  • سولماز

    اسفند ۲۶, ۱۳۹۵ at ۷:۵۱ ب.ظ Reply

    واقعا ازتون ممنونم

  • تينا

    اسفند ۲۹, ۱۳۹۵ at ۵:۱۵ ب.ظ Reply

    متشکرم

  • پريسا

    فروردین ۱, ۱۳۹۶ at ۱۲:۰۰ ق.ظ Reply

    تشکر بسيار

ارسال نظرات